De mooiste plek op aarde.

Wat is de mooiste plek waar je ooit bent geweest? Wat is je favoriete land? Waar wil je nog het liefst naar toe? Mensen denken vaak dat ik overal al ben geweest. Dat ik DE deskundige ben. Maar hoe meer je reist, hoe mooier het wordt. Overal ontmoet je andere reizigers. En met zijn allen, zijn we overal geweest. Die vertelt daarover en die daar. En ik? Wil het allemaal zien. Voor mij is het de afwisseling die het spannend houdt. Alles is mooi. Soms moet ik even wennen aan een plek. Soms is het instant betovering. Soms is een maand lang niet genoeg voor een land. Soms is een jaar, echt meer dan genoeg. Mijn ideale reistijd is denk ik zo'n drie maanden. Veel langer dan dat en het wordt meer van het zelfde. Moeilijk om je dan nog te verbazen. Gaap. De Taj Mahal.

Maar ook in korte tijd, zoals de meeste mensen beschikbaar hebben om te reizen, kun je onwijs veel zien en doen. Mijn probleem daarbij is alleen dat het vaak in zo'n "rush" gaat, dat je, wanneer je terug thuis bent, bijna denkt dat het een droom was. Dat het net is of je niet bent weggeweest. Dat er thuis niets is veranderd en je je helemaal niet verwonderd over hoe het leven in Amsterdam zich afspeelt. Dat is denk ik een groot sub-doel. Dat je door te reizen je blik op thuis ververst. Dat je eigen stad en land ook weer een avontuur worden.

De mooiste plaatsen zijn misschien de meest onverwachte. Marokko doet het wat dat betreft er goed. Het landschap is achter elke berg weer anders. Het rood van de woestijn kleurt erg leuk bij de klaprozen, de Kasbahs met besneeuwde pieken op de achtergrond en de paarse Jacaranda's in de straten van de roze stad Marrakech. En een half jaar later, in de herfst, kun je je weer over nieuwe dingen verbazen.

In mijn werk doe ik vaak meerdere keren dezelfde route. Saai? Op den duur wel maar het heeft ook erg veel voordelen om te weten wat je kunt verwachten. Om op het juiste moment je camera te pakken en echt te gaan fotograferen. Geen lucky shots maar gepland. Weten wanneer je waar moet zijn. En stiekum zo plannen, dat je op die ene plek, de ene reis vroeg in de ochtend bent, of met zonsopgang, en de volgende reis in de namiddag, of met zonsondergang. Op die manier kan ik een klein beetje de schoonheid van de wereld beïnvloeden. Zo maak ook ik de wereld een heel klein beetje mooier.

De zon is nog op, maar de stadverlichting is al aan. Of, nog mooier, de zon is nog niet onder, en dan verschijnt uit zee, een volle oranje maan.

Leuk om alles vast te leggen op camera. Met mijn reistempo is dat ook pure noodzaak, anders zou ik TE veel vergeten. De ene ervaring dekt de andere deels af. Tijd en stilstand is altijd belangrijk voor bezinning. Dat kan tijdens die momenten van goud. Dat vriend zon zijn best doet om de dag prachtig voor je af te sluiten. Dat kan door een weblog te schrijven, tussendoor, als de aarde even wat langzamer draait. En gelukkig blijft erg veel wel gewoon bewaard, in m'n door het reizen verrijkte brains.

En dat smaakt ongeveer zo. Eet smakelijk.

foto's bij dit verhaal zijn bijna willekeurig, in ieder geval qua locaties.
Voor de nieuwsgierigen. 1. uitzicht over zee vanaf Alghero, Sardinië. 2. Museum voor moderne kust voor de kust van Rio de Janeiro, Brazilië. 3. Moderne kerk van de Maagd Maria, tussen Beiroet en Tripolis, Libanon. 4. Sneeuw in de Bekaa Vallei, Libanon. 5. Koutoubia Minaret, Marrakech, Marokko 6. Omayaden Moskee, Damascus, Syrië. 7. Voorgerecht in Aleppo, Syrië.